Gehandicapten informatieblog

Er is op dit moment op de tv een Univé-reclame te zien waarin Marco Borsato figureert die een handtekening geeft aan een jeugdige fan in de regen. De bodyguard van Borsato geeft uiteindelijk zijn paraplu aan het meisje. De reclame heeft als algemeen motto dat je meer voor elkaar zou moeten doen dan je eigenlijk móet doen.

Wat me erg stoort aan de reclame is dat er een man in rolstoel een aantal treden omhoog wordt geholpen door toevallige voorbijgangers. Alsof dát zorgen voor elkaar is. Zorgen voor elkaar is ervoor zorgen dat die man niet geholpen hóeft te worden. Dat hij zelf de helling omhoog kan nemen, omdat er een rolstoelopgang is. Dat Univé dat niet laat zien in haar reclame vind ik een omissie.

Als we echt willen zorgen dat iedereen gelijke kansen heeft, dan zorgen we ervoor dat íedereen een gebouw binnen kan komen, of dat nu een gemeentehuis, een bioscoop of een notariskantoor is. Dan is er dus ‘gewoon’ een rolstoelopgang met leuning en een ringleiding voor doven en slechthorenden. En dan hoeven mensen met een handicap níet de hulp van anderen in te roepen. Dan kunnen ze het ‘gewoon’ zelf. Net als iedereen.

Voor de twaalfde keer alweer vindt dit jaar de Dag van de Mantelzorg plaats. Het thema is dit jaar: Mantelzorg? Doe het Samen! Op en rond dinsdag 10 november aanstaande organiseren meer dan 200 Steunpunten Mantelzorg en andere organisaties die mantelzorgers ondersteunen, door het hele land activiteiten. Speciaal voor mensen die langdurig en onbetaald voor een ander zorgen.

MS-verpleegkundige Esther van Mil van het Jeroen Bosch Ziekenhuis in ’s-Hertogenbosch is uitgeroepen tot winnaar van de MS-Plus Award 2009. Zij verdient deze onderscheiding met het opzetten van een groepsvoorlichting voor MS-patiënten (Gezamenlijk Medisch Consult) die wordt begeleidt door een neuroloog, maatschappelijk werkster en een MS-verpleegkundige. Een initiatief dat volgens de jury duidelijk een bijdrage levert aan de optimalisering van de patiëntenzorg. Dit gebeurde gisteren tijdens een landelijke nascholing voor MS-verpleegkundigen.

Esther van Mil: “Ik zie het winnen van de MS-Plus Award als erkenning van het werk van ons allemaal. De geldprijs is zeer stimulerend en komt goed van pas voor de projecten waar ik mee bezig ben.”
Tijdens het Gezamenlijk Medisch Consult voor MS-patiënten kunnen de patiënten ervaringen delen met medepatiënten, leren van anderen en extra informatie verkrijgen. Deze vorm van consultvoering wordt door de patiënten als zeer positief ervaren.

Voor de zomervakantie heeft staatssecretaris Jet Bussemaker de Tweede Kamer toegezegd dat de korting op de eigen bijdrage (Wtcg) voor persoonlijke verzorging en verpleging per 1 juli dit jaar zal worden verrekend. Per Saldo, belangenvereniging van budgethouders, merkt dat de zorgkantoren hier geen gehoor aan hebben gegeven; deze korting is nu, eind september, nog steeds niet doorberekend.

In een brief heeft Per Saldo de Tweede Kamerleden gevraagd er bij de staatssecretaris op aan te dringen deze korting op zeer korte termijn te herrekenen.

Dit jaar is de regeling buitengewone uitgaven veranderd, waardoor de aftrek van ziektekosten is beperkt. Hiervoor in de plaats is de Wet tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten (Wtcg) gekomen. Naast vaste toeslagen (van 150 euro tot 500 euro) krijgt iedereen die een eigen bijdrage moet betalen in de AWBZ per 1 januari een korting van 33 procent. Dit kan oplopen tot een hoger budget van wel enkele duizenden euro’s per jaar. De verrekening van de eigen bijdrage levert problemen op waardoor een grote groep chronisch zieken en gehandicapten deze korting nog steeds niet heeft ontvangen. Hierdoor hebben mensen met een persoonsgebonden budget dit jaar minder geld beschikbaar om zorg in te kopen.

Aline Saers, directeur Per Saldo: “Dit is een onaanvaardbare situatie. Mensen die dit geld niet kunnen voorschieten, hebben gewoonweg dit jaar minder geld om zorg in te kopen. Iemand die bijvoorbeeld 600 euro eigen bijdrage per maand betaalt, krijgt per maand 200 euro terug via zijn persoonsgebonden budget die hij aan zorg kan besteden. Nu die eigen bijdrage nog steeds niet herrekend is, heeft deze persoon al 1800 euro aan zorg misgelopen. De staatssecretaris moet ervoor zorgen dat dit deze maand nog wordt opgelost. En eigenlijk is dat al te laat.”

Het Nibud heeft berekend dat chronisch zieken en gehandicapten met een laag inkomen er meer in koopkracht op achteruitgaan dan de rest van Nederland.  Vooral chronisch zieken en gehandicapten met hoge zorgkosten worden zwaar getroffen.

Het kabinet stelde vandaag dat de koopkracht in Nederland slechts licht afneemt, gemiddeld een kwart procent. Uit het onderzoek in opdracht van de Chronisch zieken en Gehandicapten Raad blijkt dat chronisch zieken en gehandicapten met een laag inkomen veel meer inleveren. Zij gaan er tussen de min 0,8 en min 2,3 procent op achteruit. Het gaat hier vooral om chronisch zieken en gehandicapten met een bijstandsuitkering, WAO-uitkering, Wajong-uitkering of met een arbeidsloon rond het minimumloon of iets daarboven.

De inkomensachtergang wordt veroorzaakt doordat de fiscale mogelijkheden om ziektekosten af te trekken in 2010 verder worden beperkt. Mensen met hoge zorgkosten en lage inkomens worden hierdoor extra getroffen. Dit komt mede omdat de aftrekbeperking ook leidt tot minder huur- en zorgtoeslag. Achteruitgang in inkomen gaat bij mensen met weinig geld vaak ten koste van de maatschappelijke participatie.

De CG-Raad roept Kamer en kabinet op om maatregelen te nemen om deze groep te ontzien. De noodzaak hiervan is evident. Chronisch zieken en gehandicapten zitten al langer in de hoek waar de klappen vallen. Zo is er onlangs nog bezuinigd op de AWBZ-zorg en ook het basispakket van zorgverzekeringen wordt steeds verder uitgekleed. Verder neemt het aantal eigen bijdragen voor zorg, begeleiding en hulpmiddelen toe. En vandaag werd bekend dat er ook bezuinigd gaat worden op de thuiszorg.

Voorbeelden van getroffen groepen
Alleenstaand bijstandsuitkering: -2,3  %
Paar bijstandsuitkering: -1,9  %
Paar met kinderen bijstandsuitkering: -1,8
Alleenstaande WAO: -0,9
Alleenstaand 130% minimumloon: -1,2
Paar 130% minimumloon, speciaal dieet: -1,3
Paar met kinderen, 130% minimumloon: -0,8

Alleenstaande 65-plus met klein pensioen:  -0,9
Echtpaar 65-plus met klein pensioen: -0,8

Chronisch zieken en gehandicapten hebben vaak hoge meerkosten. Vaak wel tussen de 1000 à 2000 euro per jaar, blijkt uit onderzoek. Juist deze mensen gaan er het meest op achteruit door de aftrekbeperking.

Scholen voor primair en secundair onderwijs moeten vanaf het schooljaar 2009-2010 het aangepast leermateriaal voor kinderen met een beperking gaan betalen. Ouders zijn dan niet langer verplicht een eigen bijdrage te leveren. Deze maatregel is het gevolg van een uitbreiding van de Wet gelijke behandeling op grond van handicap of chronische ziekte (Wgbh/cz). De onderwijssoorten praktijkonderwijs, beroepsonderwijs en hoger onderwijs waren al in de wet opgenomen. Nu komen daar het basisonderwijs en het voortgezet onderwijs bij.

In de Wet gelijke behandeling is vastgelegd dat mensen met een handicap of chronische ziekte net als ieder ander behandeld moeten worden. Het onderwijsbeleid is er op gericht dat scholen er zoveel mogelijk voor zorgen dat kinderen met een handicap volwaardig deel kunnen nemen in het reguliere onderwijs.

Al eerder dit jaar publiceerde het Ministerie van Onderwijs en Cultuur en Wetenschap (OCW) een artikel waarin werd aangegeven dat het ook voor middelbare scholen verplicht wordt aangepaste schoolboeken gratis ter beschikking te stellen. De wet geldt vanaf het schooljaar 2009-2010 echter voor al het aangepast leermateriaal. Met deze uitbreiding wordt het uitgangspunt dat kinderen met een handicap mee kunnen doen in het reguliere onderwijs nog eens onderstreept. Daarnaast kunnen gehandicapte kinderen en/of hun ouders gemakkelijker een klacht indienen als zij van mening zijn dat zij ongelijk behandeld worden.

Bron: Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap

Univé-VGZ-IZA-Trias en de ANWB hebben samen onderzocht aan welke eisen een camping moet voldoen om tegemoet komen aan de extra wensen van mensen met luchtwegproblemen of mensen die minder goed ter been zijn. Zij hebben campings getoetst aan de hand van deze criteria en hieruit geschikte campings geselecteerd.

Het aanbod bestaat uit campings in binnen - en buitenland, veelal met huisjes, bungalows of stacaravans. Er zijn in eerste instantie accommodaties in Nederland, België, Luxemburg en Frankrijk geselecteerd en op den duur wordt dat uitgebreid naar andere Europese landen.

Deze campings deze bevinden zich op vlak terrein en in de accommodaties treft u geen of weinig drempels. Voor mensen met problemen aan de luchtwegen zijn er rookvrije huisjes, voorzien van een tegelvloer en met aangepaste gordijnen. Ook alle andere materialen in de kamer zijn stofvrij gemaakt.

Surf naar de website en kijk welke camping aan uw eisen voldoet.

De Wet gelijke behandeling op grond van handicap of chronische ziekte (Wgbh/cz) wordt per 1 augustus 2009 uitgebreid naar het basis- en voortgezet onderwijs.

Een gevolg van de uitbreiding is dat vanaf het schooljaar 2009/2010 ouders geen eigen bijdrage hoeven te betalen voor aangepast leermateriaal voor hun kind(eren) met een beperking. Ze worden dus hetzelfde behandeld als ouders van leeftijdsgenoten zonder beperking. Scholen voor basis- en voortgezet onderwijs moeten dan de leermiddelen voor al hun leerlingen betalen, gehandicapt of niet.

Het onderwijsbeleid is er op gericht dat scholen er zo veel mogelijk voor zorgen dat kinderen met een handicap mee kunnen doen in het reguliere onderwijs. Met deze uitbreiding wordt dit uitgangspunt van gelijke behandeling nog eens onderstreept. Aan gehandicapte kinderen en/of hun ouders wordt een extra mogelijkheid geboden een klacht in te dienen bij een laagdrempelige instantie als de Commissie gelijke behandeling. Dit als zij van mening zijn dat zij ongelijk behandeld worden.

In de Wgbh/cz is geregeld dat mensen met een handicap of chronische ziekte net als ieder ander gelijk behandeld moeten worden. Dankzij deze wet kunnen mensen beter voor zichzelf opkomen en gewoon meedoen in de maatschappij. De onderwijssoorten praktijkonderwijs, beroepsonderwijs en hoger onderwijs waren al in de betreffende wet opgenomen. Nu komen daar het basis- en voortgezet onderwijs bij.

Half maart 2009 werd de wet van kracht voor wonen. Eind 2010 zal de wet gaan gelden voor het openbaar vervoer.

Een gebrekkige informatievoorziening en trage procedures vormen belangrijke verbeterpunten in de Wmo. Dat blijkt uit twee enquetes die de ouderenorganisaties ANBO, PCOB en Unie KBO afgelopen voorjaar onder hun achterban hielden. De enquetes hadden betrekking op participatie van ouderen in de Wmo en de ervaringen van 50-plussers met het aanvragen en toegekend krijgen van Wmo-voorzieningen.

De knelpunten van de Wmo concentreren zich met name op de aanvraag(-procedure) en de informatievoorziening. Uit de enqueteresultaten blijkt dat vaak hulp gewenst is bij de aanvraag van een voorziening. 41% vindt de afhandeling van de aanvraag te lang duren. Bovendien moeten veel respondenten na een positief besluit minimaal vier weken wachten op de toegekende voorziening. 60% vindt de informatie door de gemeente over de bezwaarprocedures niet voldoende.

Teveel respondenten hebben geen keuzemogelijkheid gekregen tussen een persoonsgebonden budget en zorg in natura (43%). Het toegewezen aantal uren huishoudelijke hulp blijft krap. Wel zijn veel respondenten positief over hun huishoudelijke hulp. Tenslotte moet de deskundigheid van medewerkers van de Wmo-loketten verbeteren: 36% van de respondenten beoordeelt de deskundigheid als matig tot slecht.

Op zaterdag 16 mei wordt de eerste mantelzorgwoning in het Noord-Hollandse Oostzaan officieel geopend. Deze woning zorgt ervoor dat Luuk Schaft niet meer in een verpleeghuis hoeft te blijven wonen. Mezzo, de Landelijke Vereniging voor Mantelzorgers en Vrijwilligerszorg, stimuleert ook andere gemeenten om het initiatief van Oostzaan te volgen, zodat plaatsing van mantelzorgwoningen mogelijk wordt.

In 2001 kreeg de toen 34-jarige Luuk Schaft een herseninfarct. Na anderhalf jaar revalideren, was hij niet in staat zijn oude woning weer te betrekken. Daarom is hij in 2003 in verpleeghuis `Guisveld` gaan wonen. In de afgelopen jaren is Luuk verder opgeknapt. Wonen in een zorginstelling vindt hij niet ideaal. Daarom zijn de familieleden op zoek gegaan naar een andere oplossing. Die hebben ze gevonden in de mantelzorgwoning.

Naast het huis van zijn broer en schoonzus is een schuur afgebroken en op die plek is de mantelzorgwoning neergezet. Ook de ouders van Luuk wonen vlak bij. Dankzij de combinatie van professionele thuiszorg, de nabijheid van mantelzorgende familieleden en een woning vol zorgvoorzieningen, kan Luuk het verpleeghuis verlaten en weer gewoon in Oostzaan wonen.

Een mantelzorgwoning is een uitkomst voor mantelzorgers die zorgen voor iemand die ver weg woont en die regelmatig toezicht of hulp nodig heeft. Het is een volledig aangepaste en verplaatsbare woning in de tuin van de mantelzorger. Op die manier heeft de mantelzorger geen reistijd meer, wordt het gemakkelijker om te zorgen en is er minder kans op overbelasting van de mantelzorger. Vorig jaar is in Eindhoven de eerste mantelzorgwoning van Nederland geplaatst.

De mantelzorgwoning is overigens niet voor iedere mantelzorger een oplossing. Gemeenten moeten daarom bijvoorbeeld mantelzorgers voorrang verlenen bij woningtoewijzing. Voor meer informatie over Mantelzorgwoningen kunt u terecht op www.mezzo.nl.