Arjan van Eck, RetailManager bij Welzorg: “In de winkel draait alles om het welzijn van onze klant. Onze deskundige medewerkers brengen zorgvuldig de wensen in kaart en laten zien welke middelen daar het beste bij helpen. In verschillende prijsklassen en zonder ingewikkelde procedures. En allemaal onder één dak, zodat onze klant in één keer geholpen is. Indien gewenst komen wij op afspraak ook bij onze klanten thuis.”

Van Eck is ervan overtuigd dat Welzorg met deze winkel antwoord geeft op de veranderingen in de zorgmarkt. “Door de druk op het stelsel worden steeds meer eigen bijdragen van de mensen zelf verwacht. Bovendien willen mensen - met de juiste hulpmiddelen - zo lang mogelijk doorleven zoals ze gewend zijn. In onze Welzorg-winkel kan iedereen daarom direct terecht voor een oplossing die optimaal bij zijn persoonlijke situatie past”, aldus van Eck.

“Ik ben heel blij met deze samenwerking”, zegt Nicolette Mak, directeur van Valid People. Zowel werkzoekenden met een lastig lichaam, als bedrijven die openstaan voor deze mensen, krijgen de kans uit een veel ruimer aanbod te kiezen. Nicolette Mak, actief met Validpeople.nl sinds oktober vorig jaar: “Tot nu toe bereikten we vierduizend mensen. Door deze samenwerking met Vacaturekrant.nl bereiken we in één klap ruim tweehonderdduizend unieke bezoekers.”

Ook Sander Poos, directeur Vacaturekrant en Carp.nl, is verheugd: “Vacaturekrant.nl wil als generieke jobboard met een sterke regionale en locatie functie, een weerspiegeling van de Nederlandse arbeidsmarkt zijn. Dankzij ‘Valid proof’-vacatures op Vacaturekrant.nl bieden wij een verbreding in het vacatureaanbod voor de werkzoekende. Ik ben zeker van dat de samenwerking met Valid People een enorm succes wordt.”

Staatssecretaris Klijnsma wil met de proef de komende 2,5 jaar onderzoeken of arbeidsgehandicapten die nu een bijstandsuitkering ontvangen, door de inzet van loondispensatie eerder een reguliere baan vinden. Dit houdt in dat werkgevers alleen betalen voor de productieve uren van de arbeidsgehandicapte. Voor de improductieve of onrendabele uren ontvangt de gehandicapte een aanvulling uit de uitkering.

ABVAKABO FNV verzet zich fel tegen dit voorstel. Mensen die weinig productieve uren werken en veel loonaanvulling uit de uitkering nodig hebben, krijgen straks een inkomen beneden het WML. De vakbond vindt het schandalig dat mensen een inkomen ontvangen dat lager ligt dan het WML, terwijl zij naar vermogen arbeid verrichten.

Gezien de slechte economische situatie en het afnemend aantal banen acht ABVAKABO FNV de kans groot dat voor een aantal mensen uit de proef het volgende scenario waarheid wordt: men stroomt in de nieuwe systematiek in, kan vervolgens geen baan vinden bij een reguliere werkgever en komt uiteindelijk voor werk toch terecht in het SW-bedrijf. Maar tegen beduidend slechtere arbeidsvoorwaarden dan die nu gelden voor werknemers in de Sociale Werkvoorziening. Daarmee wordt de afbraak van de cao Sociale Werkvoorziening eveneens ingezet.

Ook over de termijn waaronder men onder het WML werkt, maakt de vakbond zich zorgen. Het gaat om een proef van 2,5 jaar, maar de uiteindelijke beslissing voor invoering ligt bij de partijen die na 2012 in de Kamer vertegenwoordigd zijn. De staatssecretaris wil tijdens de pilot vaststellen hoe lang iemand onder het WML mag werken. In het ergste geval is dat dus 2,5 jaar. De Tweede Kamer is er ondanks herhaaldelijk aandringen niet in geslaagd om de termijn vooraf vast te leggen.

Voor de mensen die nu in de proef instromen, kan deze tijdelijke wet daarom definitieve gevolgen hebben. “Wij zullen de proef in elk geval met argusogen volgen”, zegt Meijer, “maar het blijft onbestaanbaar dat een meerderheid in de Tweede Kamer lijkt in te stemmen met een proef die mensen, die het op de arbeidsmarkt al zo moeilijk hebben, keihard treft en die de wet op het minimumloon ondermijnt.”

Mensen die vanwege een of meerdere beperkingen in een zorginstelling verblijven, zijn afhankelijk van goede verzorging in die zorginstellingen. De Inspectie voor de Gezondheidszorg ziet toe op de kwaliteit van de gezondheidszorg. De Nationale ombudsman heeft in korte tijd vijf klachten ontvangen van mensen die zich ernstig zorgen maken over de verzorging van een verstandelijk gehandicapt familielid in een zorginstelling. Zij hebben zich met hun klachten tot de Inspectie gewend, maar zijn niet tevreden over de manier waarop de Inspectie met hun klachten is omgegaan. Deze klachten vormden voor de ombudsman aanleiding om een onderzoek in te stellen naar de taakopvatting van de Inspectie.

De Nationale ombudsman komt na zijn onderzoek tot de conclusie dat de Inspectie onvoldoende invulling geeft aan het toezicht op de kwaliteit van de zorg voor verstandelijk gehandicapten. De ombudsman dringt aan op een onderzoeksmethode die meer betrouwbare en objectieve informatie oplevert en plaatst vraagtekens bij vooraf aangekondigde inspecties. De Inspectie zou bij het toezicht niet alleen uit moeten gaan van de informatie die een zorginstelling verstrekt, maar veel meer gebruik moeten maken van signalen, meldingen en klachten van cliënten en hun verwanten.

Een belangrijke taak van de Inspectie is het toezicht op het klachtrecht. Wanneer iemand bij de Inspectie een melding doet dat zijn klacht door een zorginstelling niet serieus is behandeld, mag van de Inspectie doortastend optreden worden verwacht. De Nationale ombudsman vindt de taakopvatting van de Inspectie op dit punt te beperkt. De Inspectie wekt de indruk dat zij slechts kijkt naar tekortkomingen in klachtenregelingen zelf.

De Nationale ombudsman doet de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, als verantwoordelijk minister, aanbevelingen om beter om te gaan met klachten en signalen van burgers. Hij vraagt de minister zich rekenschap te geven van de vraag op welke manier de overheid bij de privatisering van de zorg invulling geeft aan haar taak de bescherming van mensenrechten zoals het recht op gezondheid en op een menswaardig bestaan te waarborgen.

De zorgsector is voor een groot deel geprivatiseerd, maar wordt vaak via de AWBZ uit publieke middelen betaald. De overheid is steeds verantwoordelijk voor de kwaliteit van de gezondheidszorg. De IGZ is de instantie die namens de overheid het toezicht houdt op die kwaliteit. Als de zorg tekortschiet moet de burger erop kunnen vertrouwen dat de overheid ingrijpt.

Wat me erg stoort aan de reclame is dat er een man in rolstoel een aantal treden omhoog wordt geholpen door toevallige voorbijgangers. Alsof dát zorgen voor elkaar is. Zorgen voor elkaar is ervoor zorgen dat die man niet geholpen hóeft te worden. Dat hij zelf de helling omhoog kan nemen, omdat er een rolstoelopgang is. Dat Univé dat niet laat zien in haar reclame vind ik een omissie.

Als we echt willen zorgen dat iedereen gelijke kansen heeft, dan zorgen we ervoor dat íedereen een gebouw binnen kan komen, of dat nu een gemeentehuis, een bioscoop of een notariskantoor is. Dan is er dus ‘gewoon’ een rolstoelopgang met leuning en een ringleiding voor doven en slechthorenden. En dan hoeven mensen met een handicap níet de hulp van anderen in te roepen. Dan kunnen ze het ‘gewoon’ zelf. Net als iedereen.

Esther van Mil: “Ik zie het winnen van de MS-Plus Award als erkenning van het werk van ons allemaal. De geldprijs is zeer stimulerend en komt goed van pas voor de projecten waar ik mee bezig ben.”
Tijdens het Gezamenlijk Medisch Consult voor MS-patiënten kunnen de patiënten ervaringen delen met medepatiënten, leren van anderen en extra informatie verkrijgen. Deze vorm van consultvoering wordt door de patiënten als zeer positief ervaren.

In een brief heeft Per Saldo de Tweede Kamerleden gevraagd er bij de staatssecretaris op aan te dringen deze korting op zeer korte termijn te herrekenen.

Dit jaar is de regeling buitengewone uitgaven veranderd, waardoor de aftrek van ziektekosten is beperkt. Hiervoor in de plaats is de Wet tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten (Wtcg) gekomen. Naast vaste toeslagen (van 150 euro tot 500 euro) krijgt iedereen die een eigen bijdrage moet betalen in de AWBZ per 1 januari een korting van 33 procent. Dit kan oplopen tot een hoger budget van wel enkele duizenden euro’s per jaar. De verrekening van de eigen bijdrage levert problemen op waardoor een grote groep chronisch zieken en gehandicapten deze korting nog steeds niet heeft ontvangen. Hierdoor hebben mensen met een persoonsgebonden budget dit jaar minder geld beschikbaar om zorg in te kopen.

Aline Saers, directeur Per Saldo: “Dit is een onaanvaardbare situatie. Mensen die dit geld niet kunnen voorschieten, hebben gewoonweg dit jaar minder geld om zorg in te kopen. Iemand die bijvoorbeeld 600 euro eigen bijdrage per maand betaalt, krijgt per maand 200 euro terug via zijn persoonsgebonden budget die hij aan zorg kan besteden. Nu die eigen bijdrage nog steeds niet herrekend is, heeft deze persoon al 1800 euro aan zorg misgelopen. De staatssecretaris moet ervoor zorgen dat dit deze maand nog wordt opgelost. En eigenlijk is dat al te laat.”

Het kabinet stelde vandaag dat de koopkracht in Nederland slechts licht afneemt, gemiddeld een kwart procent. Uit het onderzoek in opdracht van de Chronisch zieken en Gehandicapten Raad blijkt dat chronisch zieken en gehandicapten met een laag inkomen veel meer inleveren. Zij gaan er tussen de min 0,8 en min 2,3 procent op achteruit. Het gaat hier vooral om chronisch zieken en gehandicapten met een bijstandsuitkering, WAO-uitkering, Wajong-uitkering of met een arbeidsloon rond het minimumloon of iets daarboven.

De inkomensachtergang wordt veroorzaakt doordat de fiscale mogelijkheden om ziektekosten af te trekken in 2010 verder worden beperkt. Mensen met hoge zorgkosten en lage inkomens worden hierdoor extra getroffen. Dit komt mede omdat de aftrekbeperking ook leidt tot minder huur- en zorgtoeslag. Achteruitgang in inkomen gaat bij mensen met weinig geld vaak ten koste van de maatschappelijke participatie.

De CG-Raad roept Kamer en kabinet op om maatregelen te nemen om deze groep te ontzien. De noodzaak hiervan is evident. Chronisch zieken en gehandicapten zitten al langer in de hoek waar de klappen vallen. Zo is er onlangs nog bezuinigd op de AWBZ-zorg en ook het basispakket van zorgverzekeringen wordt steeds verder uitgekleed. Verder neemt het aantal eigen bijdragen voor zorg, begeleiding en hulpmiddelen toe. En vandaag werd bekend dat er ook bezuinigd gaat worden op de thuiszorg.

Voorbeelden van getroffen groepen
Alleenstaand bijstandsuitkering: -2,3  %
Paar bijstandsuitkering: -1,9  %
Paar met kinderen bijstandsuitkering: -1,8
Alleenstaande WAO: -0,9
Alleenstaand 130% minimumloon: -1,2
Paar 130% minimumloon, speciaal dieet: -1,3
Paar met kinderen, 130% minimumloon: -0,8

Alleenstaande 65-plus met klein pensioen:  -0,9
Echtpaar 65-plus met klein pensioen: -0,8

Chronisch zieken en gehandicapten hebben vaak hoge meerkosten. Vaak wel tussen de 1000 à 2000 euro per jaar, blijkt uit onderzoek. Juist deze mensen gaan er het meest op achteruit door de aftrekbeperking.

In de Wet gelijke behandeling is vastgelegd dat mensen met een handicap of chronische ziekte net als ieder ander behandeld moeten worden. Het onderwijsbeleid is er op gericht dat scholen er zoveel mogelijk voor zorgen dat kinderen met een handicap volwaardig deel kunnen nemen in het reguliere onderwijs.

Al eerder dit jaar publiceerde het Ministerie van Onderwijs en Cultuur en Wetenschap (OCW) een artikel waarin werd aangegeven dat het ook voor middelbare scholen verplicht wordt aangepaste schoolboeken gratis ter beschikking te stellen. De wet geldt vanaf het schooljaar 2009-2010 echter voor al het aangepast leermateriaal. Met deze uitbreiding wordt het uitgangspunt dat kinderen met een handicap mee kunnen doen in het reguliere onderwijs nog eens onderstreept. Daarnaast kunnen gehandicapte kinderen en/of hun ouders gemakkelijker een klacht indienen als zij van mening zijn dat zij ongelijk behandeld worden.

Bron: Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap