Gehandicapten informatieblog

De Wet gelijke behandeling op grond van handicap of chronische ziekte (Wgbh/cz) wordt per 1 augustus 2009 uitgebreid naar het basis- en voortgezet onderwijs.

Een gevolg van de uitbreiding is dat vanaf het schooljaar 2009/2010 ouders geen eigen bijdrage hoeven te betalen voor aangepast leermateriaal voor hun kind(eren) met een beperking. Ze worden dus hetzelfde behandeld als ouders van leeftijdsgenoten zonder beperking. Scholen voor basis- en voortgezet onderwijs moeten dan de leermiddelen voor al hun leerlingen betalen, gehandicapt of niet.

Het onderwijsbeleid is er op gericht dat scholen er zo veel mogelijk voor zorgen dat kinderen met een handicap mee kunnen doen in het reguliere onderwijs. Met deze uitbreiding wordt dit uitgangspunt van gelijke behandeling nog eens onderstreept. Aan gehandicapte kinderen en/of hun ouders wordt een extra mogelijkheid geboden een klacht in te dienen bij een laagdrempelige instantie als de Commissie gelijke behandeling. Dit als zij van mening zijn dat zij ongelijk behandeld worden.

In de Wgbh/cz is geregeld dat mensen met een handicap of chronische ziekte net als ieder ander gelijk behandeld moeten worden. Dankzij deze wet kunnen mensen beter voor zichzelf opkomen en gewoon meedoen in de maatschappij. De onderwijssoorten praktijkonderwijs, beroepsonderwijs en hoger onderwijs waren al in de betreffende wet opgenomen. Nu komen daar het basis- en voortgezet onderwijs bij.

Half maart 2009 werd de wet van kracht voor wonen. Eind 2010 zal de wet gaan gelden voor het openbaar vervoer.

Een gebrekkige informatievoorziening en trage procedures vormen belangrijke verbeterpunten in de Wmo. Dat blijkt uit twee enquetes die de ouderenorganisaties ANBO, PCOB en Unie KBO afgelopen voorjaar onder hun achterban hielden. De enquetes hadden betrekking op participatie van ouderen in de Wmo en de ervaringen van 50-plussers met het aanvragen en toegekend krijgen van Wmo-voorzieningen.

De knelpunten van de Wmo concentreren zich met name op de aanvraag(-procedure) en de informatievoorziening. Uit de enqueteresultaten blijkt dat vaak hulp gewenst is bij de aanvraag van een voorziening. 41% vindt de afhandeling van de aanvraag te lang duren. Bovendien moeten veel respondenten na een positief besluit minimaal vier weken wachten op de toegekende voorziening. 60% vindt de informatie door de gemeente over de bezwaarprocedures niet voldoende.

Teveel respondenten hebben geen keuzemogelijkheid gekregen tussen een persoonsgebonden budget en zorg in natura (43%). Het toegewezen aantal uren huishoudelijke hulp blijft krap. Wel zijn veel respondenten positief over hun huishoudelijke hulp. Tenslotte moet de deskundigheid van medewerkers van de Wmo-loketten verbeteren: 36% van de respondenten beoordeelt de deskundigheid als matig tot slecht.